Είχε περάσει καιρός από τότε που είχαν βρεθεί τελευταία φορά σε συνάντηση σε Ηλλύσιο.Σχεδόν είχαν ξεχάσει πώς ήταν.Ήταν καιρός μια νύχτα να περάσει πιο ήσυχα απότι συνήθως.Το μυαλό τους είχε αρχίσει να θολώνει από την υπερπληροφόρηση των τελευταίων ημερών.Μαυροντυμένοι άντρες που ελέγχουν την ανθρωπότητα με τα υπερόπλα τους και την τεχνολογία,μυστικοί τόποι με περίεργες δυνάμεις,παράξενα δημιουργήματα μιας αρρωστημένης φαντασίας να περπατάνε τους δρόμους της Θεσσαλονίκης το βράδυ...Τί από αυτά ήταν αλήθεια και ακόμα χειρότερα,τί κρυβόταν πίσω από κάθε νέα κλωστή που άγγιζαν? Τα ερωτήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο,σε ρυθμό τόσο καταιγιστικό που ένας ανθρώπινος νους θα είχε ήδη καταρρεύσει...Αλλά έχει περάσει καιρός από τότε που ο νούς τους έπαψε να είναι ανθρώπινος.
Η βραδιά είχε ξεκινήσει με όλη της τη μεγαλοπρέπεια.Ο Master του Ηλλυσίου επέβλεπε τις ανάγκες των καλεσμένων του.Η Φιλόσοφος,με τον αέρα που πάντα την διέπνεε ήταν εκεί.Ντυμένη στο μακρύ μπορντώ φόρεμα της,προσεγμένη πάντα στην εντέλεια στεκόταν μόνη της.Πίσω από το ανέκφραστο πρόσωπο της,παρατηρούσε τα πάντα.Ήταν η ενσάρκωση του πνεύματος των Δράκων,πάντα παρατήρηση,πάντα έτοιμη να ψάξει τις αιτίες πίσω από κάθε αλλαγή...Ο Αχιλλέας ήταν ο πρώτος που την πλησίασε.
"Πάει καιρός που έχουμε να βρεθούμε σε ανάλογη περίσταση Φιλόσοφε."
"Σε παρακαλώ να με αποκαλείς με το όνομά μου Αχιλλέα.Δεν είμαστε στα πλαίσια της οικογενείας." Ο τόνος της φωνής της ήταν επιπληκτικός και ταυτόχρονα συγκαταβατικός.Δεν περίμενε να έχει μάθει ένας νέος Ομόαιμος όλους τους κανόνες συμπεριφοράς τόσο γρήγορα.Πόσο μάλλον ο Αχιλλέας..Άγριος από τη φύση του και σκληραγωγημένος από τις δοκιμασίες..Δεν τον είχαν υποβάλλει και σε λίγες...
"Καλώς.Ποιοί είναι όλοι αυτοί Ελισάβετ ? Θα τολμούσα να πώ ότι δεν διακρίνω κανέναν γνωστό εδώ γύρω.Οι της οικογενείας ? Δεν ήρθε κανείς?
"Πάντα ανυπόμονος Αχιλλέα.Βρίσκονται ανάμεσα μας,αν κοιτάξεις προσεκτικότερα θα τους βρείς.Είναι εδώ ο Γιώργος και ο Κωνσταντίνος.Και οι σύντροφοι σου επίσης.Σε συμβουλεύω να μιλήσεις σε όποιον ψάχνεις τώρα,πριν να έρθει ο πρίγκηπας."
Ο Κωνσταντίνος..Αυτός ο φαντασμένος Daeva.Πάντα ατσαλάκωτος.Πάντα να έχει την τελευταία λέξη.Ποτέ να μην κάνει τίποτα...Φυσικά,έχει τα λεφτά.Βοηθάει την οικογένεια...Και του χρωστάμε.Και οι 3.Γιατί? Γιατί γρατζουνίσαμε το πολύτιμο παιχνιδάκι του,το τανκ που τολμάει να αποκαλεί αυτοκίνητο!Και γιατί το γρατζουνίσαμε ? Δοκίμασε να τα βάλεις με μια στρατιά αφηνιασμένους Κρονίτες και θα δείς για πότε το γρατζουνάς..Φυσικά η ζημιά πρέπει να πληρωθεί.Και θα πληρωθεί.Θα έρθει η μέρα που θα πληρώσει για την αλαζονεία του.Προς το παρών όμως τον έχουμε ανάγκη...
"Υπάρχουν ανάμεσα μας Ομόαιμοι που χρίζουν ιδιαίτερης "προσοχής" Ελισάβετ?"
"Μια δεσποινίδα ντυμένη στα ασημί,ονόματι Silver και μια ακόμα που δεν έχω δεί ακόμα.Θα την καταλάβεις αν δεις κάποια να φοράει κάτι με ήλιους...Το όνομα της είναι Sundown.Είναι Άρπειες..."
Κάπου πιο πέρα...
"Βλέπω ότι φροντίσατε καλά το νέο μου τέκνο δεσποινίς Λίλιεν και φίλε μου Βίκτωρ.Σας ευχαριστώ.Θα φροντίσω η Φιλόσοφος να ενημερωθεί καταλλήλως.Α να μην είμαι αγενής,να σας συστήσω.Από δώ ο Ιάκωβος.Είναι ο Primogen των Mekhet της πόλης."
Ο μεσήλικας άντρας δεν φάνηκε να κολακεύεται από την προσφώνηση.Έδειχνε σχεδόν σαν να μην ήθελε να το μάθει κανείς...
Μια μικρή υπόκλιση από τους νεαρούς ήταν αρκετή.
"Και από δώ το νέο μου τέκνο,η Κασσάνδρα"
Η νεαρή κοπέλα έδειχνε μπερδεμένη,σχεδόν χαμένη.Ένας άγνωστος κόσμος ανοιγόταν μπροστά της,και ένιωθε ότι ήταν έτοιμος να την καταπιεί αν δεν κρατιόταν με κάποιον τρόπο στη λογική.Τα λόγια της Άννας,ή Λίλιεν απότι φαίνονταν όλοι να την αποκαλούν,και τα μαθήματα του Βίκτωρ είχαν προσφέρει μερικές απαντήσεις,αλλά τα ερωτήματα ήταν ακόμα πολλά.Ένα όμως την βασάνιζε πιο πολύ από όλα...Γιατί κανείς δεν την ρώτησε ? Και τί ακριβώς έκαναν εκεί που βρίσκονταν ?
"Σας καλωσορίζω δεσποινίς.Γιώργο,μπορώ να σου μιλήσω λίγο ιδιαίτερα? "
Δεν πέρασαν πάνω από 2 λεπτά που ο Γιώργος και ο Ιάκωβος ξεκίνησαν να μιλάν.Ο Αχιλλέας συναντήθηκε με τον Βίκτωρ και την Λίλιεν,και μαζί άρχισαν να εξηγούν στην Κασσάνδρα πράγματα που θα έπρεπε να ξέρει για την νύχτα...
Η σύναξη των Ομόαιμων διαταράχτηκε από μια ριπή αέρα η οποία γέμισε το δωμάτιο.Εκεί στην είσοδο βρίσκονταν 3 άνδρες.Τα μουρμουρητά σώπασαν και τα βλέμματα χαμήλωσαν.Ο Πρίγκηπας είχε φτάσει.Οι φήμες ήθελαν μια σημαντική ανακοίνωση να λαμβάνει χώρα με την άφιξη του.Ο νέος -φαινομενικά- άντρας,με το αγέροχο βλέμμα περπάτησε την αίθουσα,νεύοντας διακριτικά σε κάποιους Ομόαιμους.Η Ελισάβετ ήταν μία από αυτούς.Σταμάτησε κάνωντας μια μικρή παύση μπροστά σε μια ευτραφή κυρία,μάλλον άσχημη θα την έλεγε κανείς,η οποία ήταν ντυμένη με ένα χαρακτηριστικό φόρεμα στο χρώμα του Τυρκουάζ.Στην συνέχεια ανέβηκε στο υπερυψωμένο επίπεδο του μπαρ,και δίχως λόγια,παρά μόνο με μια κίνηση των χεριών του,που φάνηκε σαν κάλεσμα,κάποιοι από τους παρευρισκόμενους ανέβηκαν και πήραν θέσεις στα σκαμπώ που βρίσκονταν δεξιά και αριστερά του Πρίγκηπα...
Η βαθιά του φωνή αντήχησε στην αίθουσα.
"Αγαπητοί Ομόαιμοι.Βρίσκεστε εδώ,ενώπιον μού και των Primogens σας γιατί υπάρχουν νέα που απαιτούν την προσοχή όλων.Αρχικά να αναφέρω ότι αναμένουμε επίσκεψη από τον πρίγκηπα και ηγέτη της Ρωσσικής επικράτειας,τσαρο Vladimir.Είναι μεγάλη μας τιμή,και περιμένω να δείξετε όλοι τον ανάλογο σεβασμό στο πρόσωπο ενός τόσο σημαντικού Ομόαιμου.Κατά δευτέροις,σας ανακοινώνω ότι θα λείψω από την Θεσσαλονίκη για κάποιες ημέρες.Στο διάστημα αυτό αφήνω υπεύθυνη την αγαπητή Miss Opal,Primogen των Nosferatu."
Ώστε αυτή ήταν η ευτραφής κυρία σκέφτηκαν οι 4 σύντροφοι...
Ένας Nosferatu κύριος μιας πόλης? Κι εγώ που νόμιζα ότι τα ποντίκια βασιλεύουν μόνο στους υπονόμους...Ο Βίκτωρ κρατήθηκε για να μην πεί καμία προσβλητική κουβέντα...Μπορεί να είχε ντροπιάσει το γένος των Ventrue με τις πράξεις του,αλλά παρέμενε ένας από αυτούς.
"Ακόμα έχουμε μια κενή θέση στη διοίκηση της πόλης.Ο Σερίφης μας χρειάζεται έναν ικανό νέο για να υπηρετήσει ως το δεξί του χέρι.Όποιος λοιπόν ενδιαφέρεται για την θέση του Hound,ας έρθει να με βρεί προσωπικά μέχρι το τέλος της βραδιάς."
Αυτή είναι ευκαιρία για δουλειά,σκέφτηκε ο Αχιλλέας...
"Τέλος,ύστερα από παρέμβαση του αγαπητού Ιάκωβου,Primogen των Mekhet,ήθελα να σας αναφέρω ότι δίνεται χάρη στο νέο τέκνο του Γεωργίου,την Κασσάνδρα,η οποία αγκαλιάστηκε χωρίς την επίσημη άδειά μου.Από δω και στο εξής,να καταστεί σαφές ότι καμία άδεια που δίνεται από Primogen,αναφορικά με θέματα αγκαλιάσματος,τροφής και κτίσης γης,δεν θεωρείται επίσημη,αν δεν ακουστεί από ΕΜΕΝΑ στις συνάξεις του Ηλλυσίου"
Βαριά σιωπή βασίλευσε ανάμεσα στους Ομόαιμους,μετά τα τελευταία λόγια του πρίγκηπα.Οι χαλαρές καταστάσεις που είχαν συνηθίσει να επικρατούν στην πόλη ηταν φανερό ότι θα άρχιζαν να περιορίζονται δραστικά...Και αυτό δεν άρεσε σε όλους...
